Zespół Szkolno-Przedszkolny
im. Jana Pawła II w Rudzicy

Sadzenie klonu w ramach obchodów 100-lecia odzyskania niepodległości

25 października w ZSP w Rudzicy miała miejsce niecodzienna uroczystość. W ramach obchodów 100-lecia odzyskania niepodległości zasadzono przed szkołą drzewo, które przez kolejne dekady upamiętniać będzie ten wyjątkowy jubileusz. Tego dnia, oprócz wystrojonych i entuzjastycznie nastawionych uczniów i ich wychowawców, nie zabrakło zaproszonych gości, radnych Gminy Jasienica, w osobach: wiceprzewodniczącego Czesława Machalicy oraz Zofii Polok. Uroczystość rozpoczęła Pani Dyrektor Alicja Radgowska cytując słowa Patrona szkoły Jana Pawła II: „Drzewo wiadomości dobrego i złego wyrastało nad brzegami rzeki naszej ziemi, wyrastało wraz z nami przez wieki”. To właśnie motyw ciągłego rozwoju, z szacunkiem dla przeszłości i nadzieją na przyszłość, stał się wiodący tego dnia. Zwrócono uwagę, że zasadzony klon, który choć teraz niepozorny i chwiejny, to w przyszłości wrośnie w tutejszą ziemię oraz zaszumi jako ogromne i piękne drzewo. Podobnie jak nasi uczniowie, którzy z całą pewnością staną się nie tylko mądrymi ale i dobrymi dorosłymi, świadczącymi o miejscu, z którego pochodzą. zdjęcie

Oprócz części oficjalnej, związanej z zasadzeniem drzewa, młodzież stworzyła także kapsułę czasu. Każda klasa, od najmłodszych grup przedszkolnych po klasy gimnazjalne, przygotowała przekaz dla kolejnych pokoleń. Przesyłki umieszczone w kapsule były szalenie różnorodne. Zawierały informacje o obecnych czasach, życzenia na przyszłość, prośby, zdjęcia, przepiękne rysunki i różnorodne prace plastyczne a także rzeczy osobiste i inne szczególnie ważne dla naszych uczniów przedmioty.

zdjęcie zdjęcie zdjęcie zdjęcie

Warto także wspomnieć, że w związku z przygotowaniami do uroczystości, ogłoszony został konkurs na napisanie listu do przyszłości. Odzew młodzieży był niesamowity-zgłoszono ponad 100 przekazów! Fragmenty zwycięskich listów zostały odczytane podczas ceremonii a także dołączone do kapsuły czasu.

zdjęcie

Młodzież pisała o tym jak wygląda obecne życie, jakie są jego zalety ale i wady, wskazywała na zagrożenia i pułapki współczesności. Warto przytoczyć kilka fragmentów:

„Jeśli miałabym Ci w skrócie opowiedzieć jak wygląda życie w 2018 r. to powiedziałabym tak: dzieci i dorośli są pochłonięci przez telefony, komputery tablety, internet, media społecznościowe tak, że po prostu nie widzą świata poza nimi. Już teraz nikt nie zwraca uwagi idąc do domu na piękno przyrody, tylko większość słucha muzyki przez słuchawki lub przegląda coś w telefonie. Mam nadzieję, że kiedy to czytasz to ludzie nie zmienili się w roboty i dostrzegli piękno świata.”

„Jest rok 2018, era panowania technologii. Wszyscy w szczególności młodzi, są pochłonięci internetem. Każdą wolną chwilę spędzają w sieci. Mało który nastolatek spotyka się z przyjaciółmi na żywo-wolą się ze sobą kontaktować za pomocą różnych komunikatorów typu Messenger. Mam nadzieję, że przyszłość będzie całkiem inna, że mimo dalszego rozwoju techniki, ludzie nie zapomną o rzeczywistym świecie, w którym przebywają i zaczną bardziej doceniać różne wartości jak przyjaźń czy miłość!”

„Nie ukrywam, że życie w dzisiejszych czasach jest ciężkie (…). Mam nadzieję, że w przyszłości moi młodsi koledzy będą się mieli lepiej i nie będzie tyle nauki i sprawdzianów. Mam wiele marzeń, które chciałbym aby się spełniły a życie jest krótkie i szybko płynie. Chciałbym wyjechać na wczasy z rodziną, chciałbym aby rodzice poświęcali nam więcej czasu (teraz ciężko pracują), żeby było bezpieczniej na drogach.”

W części listów niezwykle ujmująca była świadomość przemijania, tego, że za sto lat, kiedy nasi potomkowie odkopią kapsułę, nas już nie będzie:

„Żadna z pojedynczych jednostek, którymi jesteśmy, nie jest i najprawdopodobniej nigdy nie będzie w stanie spowolnić czy cofnąć czasu. Dlatego każdy z nas powinien wykorzystać dane nam momenty jak najlepiej, by wyciągnąć z nich jak najwięcej.”

„Cześć nazywam się Maria i zapewne jestem już w niebie.”

„(…) do zobaczenia w niebie!”

Nie brakowało też fragmentów zabawnych, wywołujących szczery uśmiech, oto kilka z nich:

„W poniedziałki, wtorki , czwartki i piątki lekcje zaczynają się dobrze-ale dziś jest środa-na pierwszej angielski!”

„Dziękuję Ci, ponieważ pisząc ten list omija mnie kartkówka z lektury „Ten Obcy”- no i mam nadzieję, że nie jesteś robotem.”

W końcu bardzo wielu młodych autorów odniosło się do historycznego aspektu całej uroczystości, a ich słowa stają się doskonałą puentą tego szczególnego dnia:

„Każdy z nas ma rodzinę, a ta swoją historię, te związane są z historią Polski bo zwyczajne życie: szkoła, koledzy, zabawy przeplatają się z historią ojczyzny. Polska od 100 lat jest znowu na mapie Europy. Dbajmy o nią przez codzienne przykładanie się do naszych obowiązków.”

„W czasach, w których żyję, chyba nikt nie mógłby sobie wyobrazić naszego życia z ograniczoną wolnością. Nie mam tu na myśli utracenia jej tylko przez wojnę, ale także utracenia wolności sumienia, słowa czy wyznania (…). Ciężko jest nam sobie dziś wyobrazić jak wiele ludzi musiało poświęcić swoje życie, aby nam żyło się dobrze, nie zapominajmy o tym (…) to jest nasz obowiązek! Pamiętajcie, że to nie ważne czy obchodzimy setną, sto dziesiątą czy dwusetną rocznicę odzyskana niepodległości, zawsze doceniajcie ten dzień tak samo!”

Drzewo posadzone, kapsuła zakopana! Ponieważ rozpoczęto słowami patrona szkoły warto i nimi zakończyć, pozostawiając jednak sporo miejsca na refleksję!

"Polska jest matką szczególną. Niełatwe są jej dzieje, zwłaszcza na przestrzeni ostatnich stuleci. Jest matką, która wiele przecierpiała i wciąż na nowo cierpi. Dlatego też ma prawo do miłości szczególnej".

zdjęcie zdjęcie zdjęcie zdjęcie zdjęcie

Opracowała:Bożena Małachowska